در ایران برخی فولادها بنا بر عرف بازار «آلیاژی» نامیده میشوند، در حالی که از نظر متالورژیکی بسیاری از این محصولات آلیاژی محسوب نمیشوند و در دسته فولادهای صنعتی قرار میگیرند. این موضوع برای مقاطع طویل مانند گریدهای CK و ST یا سایر فولادهای مهندسی صدق میکند. فولادهای صنعتی میتوانند کاملاً کربنی باشند و بدون حضور عناصر آلیاژی متعدد تولید شوند؛ ترکیب عناصری مانند کربن، سیلیس و منگنز و همچنین نوع نورد و عملیات حرارتی میتواند خواص این فولادها را تغییر دهد، بیآنکه آنها را در گروه فولادهای آلیاژی قرار دهد.